در رفتگی مچ پا

در رفتگی مچ پا

مچ پا دارای مفصلی نرم و پایدار می باشد که در حرکت پا و تحمل وزن بدن نقش مهمی ایفا می کند. این مفصل در محل اتصال ساق پا قرار دارد . در صورتی که فشار زیاد و ناگهانی بر این مفصل وارد شود ، مچ پا به سمت خارج از دامنه حرکتی منحرف شده و استخوان ها از محل اصلی خارج می شوند در این وضعیت فرد دچار دررفتگی مچ پا می شود. بیشتر ورزشکاران رشته فوتبال ، راگبی ،هاکی و بسکتبال که بیشتر فعالیت با پا دارند  و نیاز به فعالیت سریع دارد در معرض این آسیب می باشند.

در رفتگی مچ پا

در رفتگی مچ پا

علائم دررفتگی مچ پا

  • درد ناگهانی و شدید در مچ پا که ممکن است به ساق پا منتقل شود.
  • عدم توانایی در انجام فعالیت های روزمره
  • تورم و التهاب در مچ پا
  • شکل مچ پا به صورت غیرعادی و کج به نظر می رسد.
  • کبودی در محل آسیب دیده به علت مشکل در جریان خون به این ناحیه
  • بی حس شدن و سوزن سوزن شدن مچ پا

درمان دررفتگی مچ پا

برای بهبود درد و جلوگیری از افزایش علائم اقداماتی به شرح ذیل توصیه می شود:

  • استراحت و عدم انجام فعالیت به بهبود درد کمک می کند.
  • قرار دادن یخ بر روی محل آسیب دیده به کاهش تورم کمک می کند.
  • در زمانی که پا آسیب دید تا 72 ساعت پای خود را بالا نگه دارید این کار از افزایش درد به نواحی مانند ساق پا جلوگیری می کند.
  • داروهای ضد التهاب برای کاهش تورم مصرف کنید .

تشخیص دررفتگی مچ پا

بعد از آسیب حتما به پزشک متخصص ارتوپدی مراجعه کنید . پزشک در ابتدا به معاینه محل آسیب دیده می پردازد و برای بررسی دقیق تر از روش تصویربرداری مانند رادیولوژی استفاده می کند. سپس با استفاده از جراحی استخوان دررفته مچ پا در محل اصلی خود قرار می دهد. برای این کار از پیچ ، پلاک یا میله برای ثابت نگه داشتن استخوان آسیب دیده استفاده می کند . بعد از بخیه مچ پا را با آتل می بندد تا ثابت بماند و استخوان آسیب دیده جوش بخورد .

مراقبت های بعد از جراحی دررفتگی تاندون مچ پا

  • فرد تا زمان بهبودی کامل نباید ورزش یا فعالیت سنگین انجام دهد.
  • فعالیتی که به پا فشار زیادی وارد نکند بلامانع می باشد .
  • هر گونه فعالیت کششی یا ورزشی با اجازه فیزیوتراپی یا پزشک متخصص باید انجام شود

پارگی تاندون آشیل

پارگی تاندون آشیل

تاندون آشیل بلند ترین و قوی ترین تاندون پا می باشد. پارگی  تاندون آشیل، آسیبی است که بر روی ساق پا تاثیر می گذارد. پاشنه آشیل به حرکت دادن پا به سمت پایین، و یا بالا بردن انگشتان پا کمک می کند. از آنجایی که جریان خون در این ناحیه کم است، بیشتر در معرض پارگی و یا آسیب قرار دارد.

پارگی-تاندون-آشیل

پارگی-تاندون-آشیل

علل پارگی تاندون پا

پارگی تاندون آشیل می تواند به دلیل افزایش فشار به این ناحیه ایجاد شود. سایر علل پارگی این تاندون عبارت است از:

  • فشاری که در ورزش به این تاندون وارد می شود
  • افتادن از ارتفاع
  • پرش های شدید

عواملی وجود دارند که احتمال بروز پارگی تاندون آشیل را افزایش می دهند، از جمله:

سن

این آسیب بیشتر در سنین 30 تا 40 سال دیده می شود.

جنسیت

پارگی تاندون آشیل در مردان بیشتر شایع می باشد.تزریق های استروئیدی. تزریق هایی که به مچ پا می شود تا از میزان درد و التهاب کم کند. این قبیل داروها و تزریق ها، تاندون ها از جمله تاندون آشیل را ضعیف می کنند و باعث آسیب و پارگی این تاندون می شوند.

چاقی و افزایش وزن

چاقی یکی از علل وارد شدن فشار بیشتر به تاندون های ساق پا می باشد.

علائم پارگی تاندون آشیل

با وجود این که این احتمال وجود دارد که فرد هیچ گونه علائم بالینی را نداشته باشد، اما برخی از نشانه های رایج این پارگی و آسیب عبارت است از:

  • درد، تورم و یا خون مردگی در قسمت پاشنه پا
  • عدم توانایی فرد در خم کردن پا و یا راه رفتن
  • عدم توانایی فرد در ایستادن بر روی انگشتان پای خود

جهت پیشگیری از پارگی تاندون آشیل، بهتر است حرکات کششی مربوط به ساق پا را انجام بدهید تا مقاومت این ناحیه از پا در برابر آسیب و فشار بالا برود. ورزش های سبک مانند پیاده روی را فراموش نکنید و سطوح صاف و مساعدی را برای این کار انتخاب کنید.

تشخیص پارگی تاندون آشیل

پزشک متخصص ارتوپدی با معاینات فیزیکی و بررسی درد و تورم ساق پا، به تشخیص پارگی و آسیب تاندون آشیل می پردازد. سپس از بیمار می خواهد که بر روی پنجه و یا پاشنه پای خود بایستد. تست فشار و یا squeeze test یکی از تست هایی که پزشک انجام می دهد تا میزان وارد شدن فشار عضلات مچ پا به سایر قسمت های بدن را بررسی کند. اگر فرد نتواند مچ پای خود را خم کند، احتمالا تاندون آشیل دچار پارگی شده است.

درمان پارگی تاندون آشیل

در ابتدا، اقدامات غیر جراحی، مانند قرار دادن کمپرس سرد بر روی ناحیه آسیب دیده، استراحت و حرکت ندادن پا و یا مصرف داروهای مسکن تجویز می شود. اما در برخی موارد، جراحی و ایجاد برش و شکاف در قسمت ساق پا و بخیه زدن تاندون ها انجام می شود.

بعد از درمان، فیزیوتراپی به تقویت عضلات ساق پا کمک موثری می کند.

پارگی رباط زانو

پارگی رباط زانو

رباط ها از بافتهای همبند تشکیل شده اند که نقش محافظت از مفصل را دارند . رباط هایی در زانو قرار دارند که در صورت آسیب حرکت پا را محدود کرده و باعث ناتوانی فرد در چرخاندن می شود . در صورت عدم درمان به موقع پارگی رباط زانو باعث پارگی مینیسک می شود. رباط های زانو ، استخوان ران را به استخوان ساق پا متصل می کند که شامل رباط متقاطع جلویی یا صلیبی قدامی (کنترل حرکت به جلو استخوان ساق پا ) ، رباط متقاطع پشتی یا صلیبی خلفی (کنترل حرکت به عقب استخوان ساق پا ) ، رباط طرفی داخلی ( تثبیت داخل زانو ) ، رباط طرفی جانبی ( تثبیت قسمت خارجی زانو ) می باشد .

پارگی-رباط-زانو

پارگی-رباط-زانو

علت پارگی رباط زانو

  • آسیب در اثر ضربه به زانو
  • کشیده شدن بیش از حد زانو
  • سقوط ناگهانی با زانوی خمیده
  • توقف یکباره در حین دویدن
  • انداختن همه وزن روی یک پا به مدت طولانی

علائم پارگی رباط زانو

با توجه به میزان کشیدگی و پارگی رباط زانو علائم متفاوت می باشد :

  • آسیب خفیف

در این نوع آسیب دیدگی رباط ها کشیده شده اما دچار پارگی نمی شود . از علائم این آسیب دیدگی رگ به رگ شدن می باشد که امکان کشیدگی مجدد وجود دارد .

  • آسیب متوسط

آسیب دیدگی رباط زانو به گونه ایست که فرد به سختی می تواند مفاصل خود را حرکت دهد . تورم و درد از علائم این آسیب می باشد .

  • آسیب شدید

پارگی رباط زانو به صورتی می باشد که مفصل توانایی نگهداری وزن را ندارد . از انجائیکه تمام فیبرهای درد در هنگام پارگی از بین رفته اند فرد دردی را حس نمی کند ولی تورم و خونریزی زیرپوستی از علائم این آسیب می باشد .

تشخیص پارگی زانو

در ابتدا پزشک متخصص ارتوپدی به معاینه فرد می پردازد و محل آسیب دیده را به دقت بررسی می کند . پزشک درباره محل آسیب و اتفاقی که افتاده از بیمار سوالاتی می کند در صورت آسیب دیدگی شدید از روش های تصویربرداری شامل ام آر آی و اشعه ایکس استفاده می شود.

درمان پارگی رباط زانو

در اکثر موارد برای درمان پارگی رباط زانو نیاز به جراحی نیست و با ورزش های توانبخشی و فیزیوتراپی و مراقبت های بیمار درمان صورت می گیرد . درمان این بیماری به اهدافی به شرح ذیل صورت می گیرد :

  • کاهش علائمی نظیر درد و ورم
  • امکان حرکت دادن مفاصل مانند قبل از آسیب
  • تقویت مفاصل و تثبیت مفاصل آسیب دیده
  • انجام فعالیت های روزمره مانند قبل

علت درد استخوان لگن

علت درد استخوان لگن

درد مفصل لگن ( ران ) ناراحتی شایع می باشد که افراد معمولا از اصطلاحاتی مانند درد استخوان لگن ، التهاب و درد سنگین استفاده می کنند . فرد در این موارد از گزگز ، احساس سوزش ، تیرکشیدن شکایت می کنند . این درد در برخی افراد به صورت مزمن بوده و در برخی افراد در هنگام انجام فعالیت هایی نظیر نشستن ، دویدن ، چرخیدن افزایش می یابد . درد استخوان لگن  ممکن است به صورت ناگهانی یا به تدریج ایجاد می شود.

علت درد استخوان لگن

علت درد استخوان لگن

علت درد استخوان لگن

  1. آرتروز مفصل لگن و ران

با گذشت زمان غضروف ناحیه لگن فرسوده می شود و فضای میان مفصل ها نیز تحلیل می رود، در نهایت باعث سایش استخوان ها بر روی یکدیگر و بروز درد در لگن و آرتروز لگن می شود. این درد اغلب به مرور زمان شدت پیدا می کند.

علائم  آرتروز لگن

– درد دور مفصل لگن
– درد در ناحیه کشاله ران، ران و یا باسن
– دردی که با انجام فعالیت بیشتر می شود
– سفتی مفصل ران، به طوری که راه رفتن و یا خم شدن را برای فرد دشوار می سازد
– صدای ساییده شدن استخوان ها بر روی یکدیگر
– کاهش دامنه حرکاتی مفصل لگن

علل آرتروز لگن

همان طور که گفته شد، آرتروز لگن از جمله بیماری هایی است که به مرور زمان ظاهر می شود پس می توان گفت که

  • افزایش سن، یکی از علل ابتلا به این نوع آرتروز می باشد، و به ندرت در افراد زیر 40 سال دیده می شود.
  • آرتروز لگن در خانم ها به نسبت آقایان بیشتر شایع است.
  • چاقی و افزایش وزن، یکی دیگر از علل ابتلا به آرتروز لگن است.
  • افرادی که ورزش هایی مانند کشتی، بوکس و یا فوتبال را دنبال می کنند، و یا مشاغلی دارند که فشار بیشتری به ناحیه لگن وارد می شود، بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز لگن خواهند بود.
  1. کشیدگی عضلانی در اثر فعالیت سنگین
  2. شکستگی استخوان
  3. پوکی استخوان
  4. ورزش کردن

فعالیت های ورزشی باعث کشیدگی تاندون ها و مفاصل از جمله استخوان لگن و ران می شود.

  1. شکستگی لگن

شکستگی لگن یا هیپ در واقع شکستگی استخوان ران می باشد. میزان شکستگی به نیروهایی که درگیر این مفصل هستند بستگی دارد. نوع عمل جراحی که برای درمان شکستگی لگن استفاده می شود عمدتا بر روی استخوان ها و بافت های نرم که تحت تاثیر قرار گرفته اند یا در سطح شکستگی هستند انجام می شود.”مفصل ران” به شکلی شبیه توپ می باشد که نقش مهمی در حرکت و چرخش در لگن دارد .این مفصل کمک به خم شدن پا به زوایای مختلف می کند.آسیب به مفصل لگن منجر به شکستگی لگن نمی شود . شکستگی لگن اغلب در اثر سقوط یا ضربه مستقیم به این عضو رخ می دهد. بعضی از شرایط پزشکی مانند پوکی استخوان، سرطان، یا آسیب های تنش می توانند استخوان را تضعیف کرده و لگن را بیشتر در معرض شکستگی قرار دهند. در موارد شدید، ممکن است که مفصل ران بیمار قطع شود و فقط روی یک پای خود بایستد و حرکت کند.

  1. التهاب مفاصل

اختلالات مفصلی مانند آرتریت بخصوص روماتوئید باعث درد در استخوان لگن می شود.  بیماری آرتریت نوعی تورم و التهاب مفاصل می باشد که شامل بیشتر از 100 نوع بیماری می شود. علائم مشترک در این بیماری ها ملتهب شدن مفاصل می باشد . شایع ترین نوع آرتریت استئو آرتریت یا آرتروز می باشد که به نام سائیدگی مفاصل شناخته شده است . در بین دو استخوان که در کنار هم قرار گرفته و حرکت می کنند مفصل قرار دارد . این دو استخوان از طریق رباطهایی به هم متصل می شوند.  رباطها از دوطرف به استخوان متصل شده و باعث تثبیت آنها می شوند. بافتی لغزنده روی استخوان ها را پوشانده که باعث می شود استخوان ها در حین حرکت دچار اصطکاک نشوند و در نتیجه دچار سایش نشوند. زمانی که این غضروف دچار آسیب شود آرتریت مفصلی به وجود می آید.

علائم درد استخوان لگن

  • احساس درد در باسن هنگام راه رفتن ، ایستادن و نشستن
  • درد لگن که به صورت ناگهانی یا دائمی می باشد .
  • کاهش توانایی تحرک مفصل
  • درد و ناراحتی در زمانی که وزن بدن روی یک پا می باشد .
  • بی حس شدن در لگن
  • بی حسی و کرختی در لگن
  • احساس درد در زانو یا مچ پا
  • صدای تق تق در هنگام حرکت مفصل
  • سوزش و التهاب باسن ، پا ، کشاله ران و لگن