بهترین متخصص ارتوپد در تهران

بهترین متخصص ارتوپد در تهران

ارتوپد دارای ریشه یونانی می باشد که از دو کلمه ارتو به معنای مستقیم و راست و پد به معنای کودک می باشد . این واژه د گذشته مفاصل کودکانی که کج بودند و راست می شدند، استفاده می شد. به تدریج این رشته گسترش پیدا کرد و شاخه ای از پزشکی و جراحی مربوط به استخوان و مفاصل شد . به کسی که در این رشته تخصص پیدا کرده ارتوپد می گویند. بدن برای حرکت به استخوان ف مفاصل و عضلات نیاز دارد که به آن اندام های حرکتی می گویند .

در صورتی که این اندام دچار آسیب شود نیاز به درمان دارد زیرا زندگی روزمره فرد بدون این اندام ها مختل می شود. بهترین متخصص ارتوپد از دانش کافی در زمینه شناخت بیماری ها برخوردار بوده و دارای تخصص می باشد . با توجه به تجربه ابتدا به بررسی و معاینه فرد پرداخته و سپس از روش های درمانی برای بهبود بیمار استفاده می کند.

بهترین-متخصص-ارتوپد-در-تهران

بهترین-متخصص-ارتوپد-در-تهران

بیماری های قابل درمان به وسیله بهترین متخصص ارتوپد

برخی از متخصص ارتوپد دارای تخصص در برخی از اندام های حرکتی هستندمانند ارتوپد زانو ولی در حالت کلی همه انها به درمان بیماری های مفاصل و استخوان ها می پردازند که شامل موارد ذیل می باشد :
• درمان شکستگی ، دررفتگی ، کشیدگی ، رگ به رگ شده و پارگی تاندون ها و رباطهای استخوان ها و مفاصل در اثر آسیب و ضربات شدید
• درمان آسیب های ناشی از فعالیت های سنگین و ورزشی
• درمان بیماری های ناشی از تخریب مفاصل و استخوان ها مثل آرتروز و ساییدگی زانو
• درمان عفونت در مفاصل و استخوان ها
• درمان و خارج کردن تومورهای موجود در استخون ها و بافت ها
• درمان بیماری های مادرزادی در استخوان و اندام ها

شاخه های متخصص ارتوپد

ارتوپد در دنیا یکی از رشته های مشکل در پزشکی می باشد . افراد بعد از اخذ مدرک دکتری رشته پزشکی دوره ی تخصصی چهار ساله به عنوان مدرک تخصصی ارتوپدی را می گذرانند. بعد از گذراندن این دوره از افراد آزمونی گرفته می شود که در صورت قبولی در این آزمون بورد تخصصی ارتوپدی دریافت می کنند. تنوع در شاخه های ارتوپدی باعث شده که هر یک از متخصصین آن در شاخه ای از آن فعالیت کنند تا دانش و تجربه کافی را به دست آورند. بهترین ارتوپد در تهران افرادی می باشند که در یک شاخه فعالیت داشته باشند . این شاخه ها به شرح ذیل می باشد :
• جراحی ارتوپد دست
• جراحی ارتوپد شانه و آرنج
• جراحی ارتوپد زانو
• جراحی ارتوپد لگن و مفصل ران
• جراحی ارتوپد ستون مهره
• جراحی ارتوپدی کودکان

آرتروسکوپی شانه

آرتروسکوپی شانه

آرتروسکوپی روش تشخیصی و درمانی برای اختلالات درون مفصل می باشد . این واژه دارای ریشه یونانی بوده و به معنی مشاهده درون مفصل می باشد . آرتروسکوپی شانه یکی از روش های مشاهده مشکلات مفصلی در شانه می باشد . شانه یکی از اعضای مهم حرکتی در بدن می باشد که از سه استخوان به نام های استخوان بازو ، کتف ، ترقوه تشکیل شده است .

آرتروسکوپی شانه

آرتروسکوپی شانه

نحوه انجام آرتروسکوپی شانه

در ابتدا فرد تحت بی حسی قرار می گیرد . این داروها بلوک عصبی نام دارد که شانه و دست را بی حس می کند و در قسمت پایین گردن یا بالای شانه تزریق می شود. دو موقعیت برای راحتی انجام جراحی وجود دارد : در حالت نشسته بر روی صندلی ، حالت خوابیده به پهلو .آرتروسکوپی شانه مجهز به ابزاری به نام آرتروسکوپ می باشد که دارای دوربین کوچکی برای مشاهده درون مفصل شانه می باشد . این ابزار تصاویری را به مانیتور منتقل می کند که برای جراح قابل مشاهده می باشد . سپس با تشخیص آسیب مفصل شانه ابزاری بسیار ظریف و کوچک در ناحیه شانه وارد می شود و جراحی انجام می شود.

مزایای آرتروسکوپی شانه

  • برش ها در این عمل بسیار کوچک بوده که مدت زمان بهبودی زخم ها سریع می باشد .
  • کاهش درد نسبت به عمل باز
  • کاهش زمان جراحی
  • ریکاوری سریع تر و بازگشت به زندگی و فعالیت روزمره

کاربرد آرتروسکوپی شانه

  • در صورتی که آسیب مفاصل شانه که با علائمی نظیر تورم و التهاب همراه می باشد ، با روش های درمانی نظیر فیزیوتراپی ، درمان خوراکی و استراحت بهبود نیابد از آرتروسکوپی شانه استفاده می شود.
  • برطرف کردن علائم ناشی از آسیب زیاد مفاصل شانه که با گذشت زمان باعث درد فراوان می شود از طریق آرتروسکوپی شانه درمان می شود . این علائم اگر درمان نشود به مرور زمان باعث آسیب رساندن به تاندون های روتاتور کاف، لابروم ، غضروف های مفصلی می شود .

انواع جراحی آرتروسکوپی شانه

  • ترمیم برای پیشگیری از دررفتگی های مکرر در شانه
  • خارج کردن خارهای استخوانی در مفاصل
  • خارج کردن یا ترمیم لابروم شانه
  • ترمیم رباطهای شانه
  • خارج کردن بافت ملتهب یا غضروف

اقدامات پیش از جراحی آرتروسکوپی شانه

  • قبل از انجام عمل آرتروسکوپی شانه حتما به پزشک متخصص ارتوپدی مراجعه شود.
  • برای انجام ایمن جراحی انجام آزمایشاتی مانند آزمایش خون تجویز می شود.
  • در برخی موارد نیاز به الکتروکاردیوگرام و تصویربرداری با اشعه ایکس از شانه نیاز می باشد.

چه زمانی آرتروسکوپی شانه توصیه می شود؟

پزشک متخصص ارتوپدی در مواردی به شرح ذیل آرتروسکوپی شانه را توصیه می کند :

  • در صورتی که فرد با درمان غیر جراحی نظیر دارو ،فیزیوتراپی ، استراحت ، تزریق بهبود نیابد .
  • برطرف کردن عوارضی مانند درد و التهاب ناشی از آسیب شانه در اثر افزایش سن
  • ترمیم روتاتور کاف
  • خارج کردن خار استخوان
  • ترمیم رباط ها
  • ترمیم دررفتگی مکرر شانه

دوره بهبودی بعد از آرتروسکوپی شانه

بعد از جراحی فرد به مدت 1 الی 2 ساعت در اتاق ریکاوری می باشد تا بهبود یابد و بعد از آن با توجه به نظ و صلاحدید پزشک بستری شده یا مرخص می شود و می تواند به منزل رود.  فقط بیمار باید همراه داشته باشد تا رسیدن به منزل او را همراهی کند . از آنجائیکه این جراحی نسبت به جراحی باز برش کمتری دارد نقاهت آن نیز کوتاهتر می باشد . ولی با اینحال فرد باید تا ترمیم محل جراحی چند هفته صبر کند . در این مدت فرد از انجام فعالیت های سنگین و ورزش خودداری کند.

آرتروسکوپی-شانه

آرتروسکوپی-شانه

مراقبت های بعد از آرتروسکوپی شانه

  • تا یک هفته بعد از عمل فرد دچار درد و ناراحتی می شود که موقت بوده و بهبود می یابد. برای تسکین درد و تورم می توانید از کمپرس یخ استفاده کنید . مصرف داروی مسکن حتما با تجویز و مشورت با پزشک متخصص باشد .
  • وضعیت خوابیدن باید به گونه ای باشد کهفشاری به محل جراحی وارد نکند . طاق باز خوابیدن توصیه نمی شود . بشتر بیماران در حالت نشسته یا خمیده روز اول را می خوابند.
  • بعد ا زگذشت چند روز از جراحی پانسمان خود را تعویض کنید .
  • زیاد در حمام نمانید نباید جای زخم خیس شود.
  • محل جراحی حدالمقدور لمس نکنید و از ماساژ آن بپرهیزید .

توانبخشی بعد از آتروسکوپی شانه

انجام فعالیت های ورزشی به بهبود زخم و تقویت عضلات شانه کمک می کند. در صورتی که عمل دشوار باشد پزشک انجام فعالیت های ورزشی را با فیزیوتراپی تجویز می کند .

عوارض آرتروسکوپی شانه

جراحی آرتروسکوپی شانه نسبت به اعمال جراحی دیگر دارای عوارض کمتری می باشد که در برخی موارد علائمی به شرح ذیل بعد از عمل مشاهده می شود:

  • عفونت
  • خونریزی غیر طبیعی در آسیب رسیدن به رگهای خونی یا عصبی
  • لخته شدن خون

با انجام مراقبت هایی که توسط پزشک توصیه می شود امکان بروز عوارض کاهش یافته و در صورت بروز در کوتاه مدت بهبود می یابد.

در رفتگی مچ پا

در رفتگی مچ پا

مچ پا دارای مفصلی نرم و پایدار می باشد که در حرکت پا و تحمل وزن بدن نقش مهمی ایفا می کند. این مفصل در محل اتصال ساق پا قرار دارد . در صورتی که فشار زیاد و ناگهانی بر این مفصل وارد شود ، مچ پا به سمت خارج از دامنه حرکتی منحرف شده و استخوان ها از محل اصلی خارج می شوند در این وضعیت فرد دچار دررفتگی مچ پا می شود. بیشتر ورزشکاران رشته فوتبال ، راگبی ،هاکی و بسکتبال که بیشتر فعالیت با پا دارند  و نیاز به فعالیت سریع دارد در معرض این آسیب می باشند.

در رفتگی مچ پا

در رفتگی مچ پا

علائم دررفتگی مچ پا

  • درد ناگهانی و شدید در مچ پا که ممکن است به ساق پا منتقل شود.
  • عدم توانایی در انجام فعالیت های روزمره
  • تورم و التهاب در مچ پا
  • شکل مچ پا به صورت غیرعادی و کج به نظر می رسد.
  • کبودی در محل آسیب دیده به علت مشکل در جریان خون به این ناحیه
  • بی حس شدن و سوزن سوزن شدن مچ پا

درمان دررفتگی مچ پا

برای بهبود درد و جلوگیری از افزایش علائم اقداماتی به شرح ذیل توصیه می شود:

  • استراحت و عدم انجام فعالیت به بهبود درد کمک می کند.
  • قرار دادن یخ بر روی محل آسیب دیده به کاهش تورم کمک می کند.
  • در زمانی که پا آسیب دید تا 72 ساعت پای خود را بالا نگه دارید این کار از افزایش درد به نواحی مانند ساق پا جلوگیری می کند.
  • داروهای ضد التهاب برای کاهش تورم مصرف کنید .

تشخیص دررفتگی مچ پا

بعد از آسیب حتما به پزشک متخصص ارتوپدی مراجعه کنید . پزشک در ابتدا به معاینه محل آسیب دیده می پردازد و برای بررسی دقیق تر از روش تصویربرداری مانند رادیولوژی استفاده می کند. سپس با استفاده از جراحی استخوان دررفته مچ پا در محل اصلی خود قرار می دهد. برای این کار از پیچ ، پلاک یا میله برای ثابت نگه داشتن استخوان آسیب دیده استفاده می کند . بعد از بخیه مچ پا را با آتل می بندد تا ثابت بماند و استخوان آسیب دیده جوش بخورد .

مراقبت های بعد از جراحی دررفتگی تاندون مچ پا

  • فرد تا زمان بهبودی کامل نباید ورزش یا فعالیت سنگین انجام دهد.
  • فعالیتی که به پا فشار زیادی وارد نکند بلامانع می باشد .
  • هر گونه فعالیت کششی یا ورزشی با اجازه فیزیوتراپی یا پزشک متخصص باید انجام شود

پارگی تاندون آشیل

پارگی تاندون آشیل

تاندون آشیل بلند ترین و قوی ترین تاندون پا می باشد. پارگی  تاندون آشیل، آسیبی است که بر روی ساق پا تاثیر می گذارد. پاشنه آشیل به حرکت دادن پا به سمت پایین، و یا بالا بردن انگشتان پا کمک می کند. از آنجایی که جریان خون در این ناحیه کم است، بیشتر در معرض پارگی و یا آسیب قرار دارد.

پارگی-تاندون-آشیل

پارگی-تاندون-آشیل

علل پارگی تاندون پا

پارگی تاندون آشیل می تواند به دلیل افزایش فشار به این ناحیه ایجاد شود. سایر علل پارگی این تاندون عبارت است از:

  • فشاری که در ورزش به این تاندون وارد می شود
  • افتادن از ارتفاع
  • پرش های شدید

عواملی وجود دارند که احتمال بروز پارگی تاندون آشیل را افزایش می دهند، از جمله:

سن

این آسیب بیشتر در سنین 30 تا 40 سال دیده می شود.

جنسیت

پارگی تاندون آشیل در مردان بیشتر شایع می باشد.تزریق های استروئیدی. تزریق هایی که به مچ پا می شود تا از میزان درد و التهاب کم کند. این قبیل داروها و تزریق ها، تاندون ها از جمله تاندون آشیل را ضعیف می کنند و باعث آسیب و پارگی این تاندون می شوند.

چاقی و افزایش وزن

چاقی یکی از علل وارد شدن فشار بیشتر به تاندون های ساق پا می باشد.

علائم پارگی تاندون آشیل

با وجود این که این احتمال وجود دارد که فرد هیچ گونه علائم بالینی را نداشته باشد، اما برخی از نشانه های رایج این پارگی و آسیب عبارت است از:

  • درد، تورم و یا خون مردگی در قسمت پاشنه پا
  • عدم توانایی فرد در خم کردن پا و یا راه رفتن
  • عدم توانایی فرد در ایستادن بر روی انگشتان پای خود

جهت پیشگیری از پارگی تاندون آشیل، بهتر است حرکات کششی مربوط به ساق پا را انجام بدهید تا مقاومت این ناحیه از پا در برابر آسیب و فشار بالا برود. ورزش های سبک مانند پیاده روی را فراموش نکنید و سطوح صاف و مساعدی را برای این کار انتخاب کنید.

تشخیص پارگی تاندون آشیل

پزشک متخصص ارتوپدی با معاینات فیزیکی و بررسی درد و تورم ساق پا، به تشخیص پارگی و آسیب تاندون آشیل می پردازد. سپس از بیمار می خواهد که بر روی پنجه و یا پاشنه پای خود بایستد. تست فشار و یا squeeze test یکی از تست هایی که پزشک انجام می دهد تا میزان وارد شدن فشار عضلات مچ پا به سایر قسمت های بدن را بررسی کند. اگر فرد نتواند مچ پای خود را خم کند، احتمالا تاندون آشیل دچار پارگی شده است.

درمان پارگی تاندون آشیل

در ابتدا، اقدامات غیر جراحی، مانند قرار دادن کمپرس سرد بر روی ناحیه آسیب دیده، استراحت و حرکت ندادن پا و یا مصرف داروهای مسکن تجویز می شود. اما در برخی موارد، جراحی و ایجاد برش و شکاف در قسمت ساق پا و بخیه زدن تاندون ها انجام می شود.

بعد از درمان، فیزیوتراپی به تقویت عضلات ساق پا کمک موثری می کند.

دررفتگی لگن

دررفتگی لگن

لگن عضوی کاسه اس شکل می باشد که توسط حفره استابولوم ( نوعی استخوان بزرگ ) احاطه شده است . بافتی به نام لابروم اطراف لبه استابولوم قرار دارد. این عضو با ایجاد مهر و موم باعث ثبات در مفصل می شود . در صورتی که فرد دچار ضربه یا آسیب در اثر تثادف یا سقوط شود سر استخوان ران از حفره لگن بیرون می زند که به آن دررفتگی لگن می گویند. این وضعیت اورژانسی بوده و باید فورا درمان صورت بگیرد .

دررفتگی-لگن

دررفتگی-لگن

علائم دررفتگی لگن

  1. احساس درد شدید در ناحیه لگن
  2. عدم توانایی حرکت دادن پا
  3. در صورت آسیب جدی فرد هیچ حسی در پا یا مچ پا ندارد .
  4. مشکل در راه رفتن
  5. احساس درد در کمر و زانو در اثر زمین خوردن یا وارد کردن فشار زیاد
  6. احساس ضعف در ناحیه لگن

در صورت مشاهده علائم باید فورا رادیولوژی از لگن انجام شود و وضعیت جریان خون در لگن بررسی شود تا دچار  نکروز ناشی از کم خونی نشود.

علت دررفتگی لگن

  1. تصادف که در بیشتر موارد در صورتی که زانو با داشبورد ماشین برخورد کند که این فشار ران را به عقب رانده و باعث می شود سر استخوان فمور از حفره لگن بیرون بزند بهتر است برای پیشگیری از این آسیب کمربند ایمنی خود را ببندید .
  2. سقوط از ارتفاع که معمولا با آسیب های دیگری مانند شکستگی استخوان لگن خاصره ، پا ، کمر، زانو ، شکم و سر همراه می باشد .

تشخیص دررفتگی لگن

در صورتی که دچار دررفتگی لگن شده اید از فردی کمک بخواهید و حدالمقدور تا رسیدن به پزشک متخصص ارتوپدی حرکت نکنید. معمولا این آسیب ها با معاینه و بررسی فیزیکی پزشک قابل تشخیص می باشد . در مواردی که نیاز باشد که سایر آسیب ها در اثر حوادث برررسی شود از رادیولوژی استفاده می شود.

درمان دررفتگی لگن

  1. جا انداختن : در صورتی که فقط لگن دچار دررفتگی شده باشد و فرد هیچ گونه آسیبی ندیده باشد پزشک استخوان خارج شده را در جای اصلی خود می اندازد . از آنجائیکه این اقدام دارای درد زیادی می باشد پزشک بی حسی به فرد تزریق می کند در برخی موارد نیاز به بیهوشی می باشد . بعد از جا انداختن پزشک از روش های تصویربرداری از جمله سی تی اسکت برای بررسی اینکه استخوان در جای اصلی قرار گرفته یا نه استفاده می کند . جا انداختن برای زمانی است که فرد فورا به پزشک مراجعه کند.
  2. فیزیوتراپی

بعد از جاانداختن فرد باید مراقبت های لازم جهت بهبودی انجام دهد . از جمله استراحت و استفاده از کمپرس یخ برای کاهش ورم و تسکین درد می باشد . برای ثبات استخوان جا انداخته و پیشگیری از دررفتگی مجدد از فیزیوتراپی و ورزش های توانبخشی استفاده می شود .

پارگی تاندون دست

پارگی تاندون دست

دست برای حرکت نیاز به تاندون دارد . این تاندون ها به صورت بافت هایی طناب مانند هستند که عضله را به استخوان ارتباط می دهد. این تاندون ها در انگشتان دست و در ساعد قرار دارند . در هر انگشتی دو تاندون به نام فلکسور می باشد ( جز در انگشت شست که یک تاندون دارد ) این تاندون ها که در کف دست نیز وجود دارد در قسمتی که فاقد مو می باشد قرار دارد . این تاندون ها باعث خم شدن انگشتان دست می شوند. در صورتی که این تاندون ها آسیب ببینند حرکت دست را دچار اختلال می کند . از شایعترین این آسیب ها پارگی تاندون دست می باشد که در ادامه به طور مفصل به آن می پدازیم .

علل پارگی تاندون دست

  • بریدن به وسیله اصابت با اجسام تیز مانند چاقو ، شیشه و لبه فلزات
  • راست شدن بیش از حد انگشت خم شده که معمولا در مبارزات ورزشی این آسیب شدید بوده و باعث پارگی تاندون دست می شود.
  • بیماری آرتریت روماتوئید که در آن تاندون های انگشتان تضعیف شده و بدون هیچ فشاری پاره می شوند.

علائم پارگی تاندون دست

  • عدم حرکت دادن انگشتان دست
  • بسته نشدن انگشتی که دچار پارگی تاندون شده است .
  • احساس درد در هنگام خم کردن انگشتی که دچار پارگی شده است .
  • در صورت لمس کردن کف دست فرد درد را احساس کند.
  • تورم و التهاب در قسمت انتهایی مفصل ( در قسمتی که بدون مو می باشد )
  • ایجاد زخم در انگشت آسیب دیده

تشخیص پارگی تاندون دست

در صورتی که علائم پارگی تاندون دست را مشاهده کردید فورا به پزشک متخصص ارتوپد مراجعه کنید زیرا تاخیر در درمان باعث آسیب بیشتر و عوارض جدی می شود.در برخی موارد فرد دچار پارگی شده است ولی هنگام خم کردن انگشتان دردی را احساس نمی کند. پزشک با معاینه و لمس دست آسیب دیده متوجه پارگی می شود . برای تشخیص دقیق تر پزشک از روش های تصویربرداری برای مشاهده موقعیت پارگی استفاده می کند.

درمان پارگی تاندون دست

در بیشتر موارد برای درمان پارگی تاندون دست از عمل جراحی استفاده می شود . در این جراحی تاندون آسیب دیده بخیه زده می شود و پس از اتمام عمل برای جوش خوردن و بهبودی سریع تر در گچ یا آتل قرار می گیرد .

پارگی رباط زانو

پارگی رباط زانو

رباط ها از بافتهای همبند تشکیل شده اند که نقش محافظت از مفصل را دارند . رباط هایی در زانو قرار دارند که در صورت آسیب حرکت پا را محدود کرده و باعث ناتوانی فرد در چرخاندن می شود . در صورت عدم درمان به موقع پارگی رباط زانو باعث پارگی مینیسک می شود. رباط های زانو ، استخوان ران را به استخوان ساق پا متصل می کند که شامل رباط متقاطع جلویی یا صلیبی قدامی (کنترل حرکت به جلو استخوان ساق پا ) ، رباط متقاطع پشتی یا صلیبی خلفی (کنترل حرکت به عقب استخوان ساق پا ) ، رباط طرفی داخلی ( تثبیت داخل زانو ) ، رباط طرفی جانبی ( تثبیت قسمت خارجی زانو ) می باشد .

پارگی-رباط-زانو

پارگی-رباط-زانو

علت پارگی رباط زانو

  • آسیب در اثر ضربه به زانو
  • کشیده شدن بیش از حد زانو
  • سقوط ناگهانی با زانوی خمیده
  • توقف یکباره در حین دویدن
  • انداختن همه وزن روی یک پا به مدت طولانی

علائم پارگی رباط زانو

با توجه به میزان کشیدگی و پارگی رباط زانو علائم متفاوت می باشد :

  • آسیب خفیف

در این نوع آسیب دیدگی رباط ها کشیده شده اما دچار پارگی نمی شود . از علائم این آسیب دیدگی رگ به رگ شدن می باشد که امکان کشیدگی مجدد وجود دارد .

  • آسیب متوسط

آسیب دیدگی رباط زانو به گونه ایست که فرد به سختی می تواند مفاصل خود را حرکت دهد . تورم و درد از علائم این آسیب می باشد .

  • آسیب شدید

پارگی رباط زانو به صورتی می باشد که مفصل توانایی نگهداری وزن را ندارد . از انجائیکه تمام فیبرهای درد در هنگام پارگی از بین رفته اند فرد دردی را حس نمی کند ولی تورم و خونریزی زیرپوستی از علائم این آسیب می باشد .

تشخیص پارگی زانو

در ابتدا پزشک متخصص ارتوپدی به معاینه فرد می پردازد و محل آسیب دیده را به دقت بررسی می کند . پزشک درباره محل آسیب و اتفاقی که افتاده از بیمار سوالاتی می کند در صورت آسیب دیدگی شدید از روش های تصویربرداری شامل ام آر آی و اشعه ایکس استفاده می شود.

درمان پارگی رباط زانو

در اکثر موارد برای درمان پارگی رباط زانو نیاز به جراحی نیست و با ورزش های توانبخشی و فیزیوتراپی و مراقبت های بیمار درمان صورت می گیرد . درمان این بیماری به اهدافی به شرح ذیل صورت می گیرد :

  • کاهش علائمی نظیر درد و ورم
  • امکان حرکت دادن مفاصل مانند قبل از آسیب
  • تقویت مفاصل و تثبیت مفاصل آسیب دیده
  • انجام فعالیت های روزمره مانند قبل

آرتروز لگن

آرتروز لگن

با گذشت زمان غضروف ناحیه لگن فرسوده می شود و فضای میان مفصل ها نیز تحلیل می رود، در نهایت باعث سایش استخوان ها بر روی یکدیگر و بروز درد در لگن و آرتروز لگن می شود. این درد اغلب به مرور زمان شدت پیدا می کند.

علائم  آرتروز لگن

– درد دور مفصل لگن
– درد در ناحیه کشاله ران، ران و یا باسن
– دردی که با انجام فعالیت بیشتر می شود
– سفتی مفصل ران، به طوری که راه رفتن و یا خم شدن را برای فرد دشوار می سازد
– صدای ساییده شدن استخوان ها بر روی یکدیگر
– کاهش دامنه حرکاتی مفصل لگن

علل آرتروز لگن

همان طور که گفته شد، آرتروز لگن از جمله بیماری هایی است که به مرور زمان ظاهر می شود پس می توان گفت که

  • افزایش سن، یکی از علل ابتلا به این نوع آرتروز می باشد، و به ندرت در افراد زیر 40 سال دیده می شود.
  • آرتروز لگن در خانم ها به نسبت آقایان بیشتر شایع است.
  • چاقی و افزایش وزن، یکی دیگر از علل ابتلا به آرتروز لگن است.
  • افرادی که ورزش هایی مانند کشتی، بوکس و یا فوتبال را دنبال می کنند، و یا مشاغلی دارند که فشار بیشتری به ناحیه لگن وارد می شود، بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز لگن خواهند بود.

تشخیص آرتروز لگن

جهت تشخیص آرتروز لگن، پزشک متخصص ارتوپدی به بررسی سوابق پزشکی بیمار و وجود هر گونه درد قبلی در این ناحیه می پردازد. سپس معاینات فیزیکی انجام می شود تا میزان التهاب، درد و یا مشکلات راه رفتن بررسی شود. عکس برداری و یا اشعه ایکس، هر گونه اختلال غیر طبیعی در این ناحیه را مشخص می کند.
آزمایش خون نیز به تعیین آنتی بادی های مرتبط با این نوع آرتروز می پردازد و در تشخیص این نوع آرتروز بسیار موثر خواهد بود.

درمان آرتروز لگن

روش های جراحی و غیر جراحی، در درمان آتروز لگن استفاده می شوند.
در درمان غیر جراحی، داروهای ضد التهابی مانند ایبوبروفن به بیمار داده می شود. فیزیوتراپی و تمرینات کششی، جهت تقویت عضلات این ناحیه نیز توصیه می شود. استفاده از واکر نیز به منظور تسهیل راه رفتن فرد، از جمله روش های غیر جراحی می باشد.
در صورتی که روش های غیر جراحی کمکی به بهبود درد فرد نکند، روش های جراحی آغاز می شود. از جمله:
• تعویض کامل مفصل لگن
• استئوتومی. این شیوه در مواردی که فرد درد شدیدی ندارد، بیشتر استفاده می شود. در این روش، قسمتی از استخوان بریده می شود و سپس هم طراز می گردد تا فشار از مفصل لگن برداشته شود.
• جراحی بازسازی مفصل لگن

آرتروز دست

آرتروز دست

دست برای حرکت کردن نیاز به مفاصلی دارد که با دو استخوان در اطراف آن احاطه شده است .بر روی این استخوان ها لایه ای لغزنده غضروف وجود دارد . در داخل استخوان و مفاصل بافت همبندی به نام کپسول مفصلی وجود دارد که خود دارای بافتی به نام سینوویوم می باشد. نقش این بافت در دست اینست که با ترشح مایعی شفاف و لغزنده باعث تسهیل در حرکت استخوان ها بر روی یکدیگر می شود . در اثر بیماری آرتروز دست غضروف مفصلی به تدریج دچار فرسایش و تخریب شده و در نهایت باعث از بین رفتن لایه غضروف می شود . در نتیجه دو استخوانی که در مجاورت هم به وسیله این لایه قرار داشتند در تماس مستقیم قرار می گیرند و روی یکدیگر حرکت می کنند که فرد در این موارد دچار درد و ناراحتی در این ناحیه می شود . همچنین در اثر تماس این دو استخوان لایه سینوویم تحریک به تولید ترشحات لغزنده می شود که ازدیاد تولید این مایعات باعث تجمع مایع در مفصل می شود و فرد درد زیادی را متحمل می شود .

آرتروز دست

آرتروز دست

علت آرتروز دست

  1. علل ژنتیکی و مادرزادی : برخی افراد دارای ساختاری می باشند که دچار آرتزور مفاصل از جمله آرتروز دست ، زانو و ستون مهره می شوند.
  2. آسیب مفاصل در اثر انجام فعالیت های سنگین
  3. سابقه داشتن شکستگی مفاصل در صورتی که به درستی درمان نشود در اثر تماس مستقیم سطوح ناصاف با یکدیگر غضروف مفصلی تخریب می شود و در نهایت منجر به آرتروز می شود.

علائم آرتروز دست

  • درد در دست به صورت مداوم یا در هنگام انجام فعالیت
  • محدودیت در حرکت دادن دست
  • التهاب و تورم ( در برخی موارد )
  • خشک شدن مفاصل دست مخصوصا در هنگام بیدار شدن از خواب که به مدت 5 الی 10 دقیقه فرد نمی تواند دست خود را به درستی حرکت دهد.
  • ایجاد زوائد استخوانی در اطراف مفصل که باعث محدودیت در حرکت استخوان ها می شود و به شکل برجستگی و تورم در دست مشاهده میشود.

تشخیص آرتروز دست

در ابتدا پزشک متخصص ارتوپدی با معاینه بالینی آرتروز دست را تشخیص می دهد. پزشک برای تشخیص دقیق تر از رادیوگرافی ساده استفاده می کند . در این روش تصویربرداری زوائد استخوانی ، نامنظمی های مفاصل و کیست های کوچک دیده می شود.

درمان آرتروز دست

در ابتدا فرد باید استراحت کرده و از هرگونه فعالیتی که منجر به آسیب بیشتر شود جلوگیری کند . استراحت دست به کاهش تورم و درد کمک می کند. برای این منظور بهتر است از آتل نگشتی و مچ بند برای دست مخصوصا در هنگام شب استفاده کرد . داروهای غیر کورتونی و غضروف ساز برای کاهش عوارض تجویز می شود . درمان فیزیوتراپی به بهبود موقت آرتروز دست کمک می کند. در صورتی که با این روش ها درمان صورت نگیرد از روش جراحی استفاده می شود .

علت درد استخوان لگن

علت درد استخوان لگن

درد مفصل لگن ( ران ) ناراحتی شایع می باشد که افراد معمولا از اصطلاحاتی مانند درد استخوان لگن ، التهاب و درد سنگین استفاده می کنند . فرد در این موارد از گزگز ، احساس سوزش ، تیرکشیدن شکایت می کنند . این درد در برخی افراد به صورت مزمن بوده و در برخی افراد در هنگام انجام فعالیت هایی نظیر نشستن ، دویدن ، چرخیدن افزایش می یابد . درد استخوان لگن  ممکن است به صورت ناگهانی یا به تدریج ایجاد می شود.

علت درد استخوان لگن

علت درد استخوان لگن

علت درد استخوان لگن

  1. آرتروز مفصل لگن و ران

با گذشت زمان غضروف ناحیه لگن فرسوده می شود و فضای میان مفصل ها نیز تحلیل می رود، در نهایت باعث سایش استخوان ها بر روی یکدیگر و بروز درد در لگن و آرتروز لگن می شود. این درد اغلب به مرور زمان شدت پیدا می کند.

علائم  آرتروز لگن

– درد دور مفصل لگن
– درد در ناحیه کشاله ران، ران و یا باسن
– دردی که با انجام فعالیت بیشتر می شود
– سفتی مفصل ران، به طوری که راه رفتن و یا خم شدن را برای فرد دشوار می سازد
– صدای ساییده شدن استخوان ها بر روی یکدیگر
– کاهش دامنه حرکاتی مفصل لگن

علل آرتروز لگن

همان طور که گفته شد، آرتروز لگن از جمله بیماری هایی است که به مرور زمان ظاهر می شود پس می توان گفت که

  • افزایش سن، یکی از علل ابتلا به این نوع آرتروز می باشد، و به ندرت در افراد زیر 40 سال دیده می شود.
  • آرتروز لگن در خانم ها به نسبت آقایان بیشتر شایع است.
  • چاقی و افزایش وزن، یکی دیگر از علل ابتلا به آرتروز لگن است.
  • افرادی که ورزش هایی مانند کشتی، بوکس و یا فوتبال را دنبال می کنند، و یا مشاغلی دارند که فشار بیشتری به ناحیه لگن وارد می شود، بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز لگن خواهند بود.
  1. کشیدگی عضلانی در اثر فعالیت سنگین
  2. شکستگی استخوان
  3. پوکی استخوان
  4. ورزش کردن

فعالیت های ورزشی باعث کشیدگی تاندون ها و مفاصل از جمله استخوان لگن و ران می شود.

  1. شکستگی لگن

شکستگی لگن یا هیپ در واقع شکستگی استخوان ران می باشد. میزان شکستگی به نیروهایی که درگیر این مفصل هستند بستگی دارد. نوع عمل جراحی که برای درمان شکستگی لگن استفاده می شود عمدتا بر روی استخوان ها و بافت های نرم که تحت تاثیر قرار گرفته اند یا در سطح شکستگی هستند انجام می شود.”مفصل ران” به شکلی شبیه توپ می باشد که نقش مهمی در حرکت و چرخش در لگن دارد .این مفصل کمک به خم شدن پا به زوایای مختلف می کند.آسیب به مفصل لگن منجر به شکستگی لگن نمی شود . شکستگی لگن اغلب در اثر سقوط یا ضربه مستقیم به این عضو رخ می دهد. بعضی از شرایط پزشکی مانند پوکی استخوان، سرطان، یا آسیب های تنش می توانند استخوان را تضعیف کرده و لگن را بیشتر در معرض شکستگی قرار دهند. در موارد شدید، ممکن است که مفصل ران بیمار قطع شود و فقط روی یک پای خود بایستد و حرکت کند.

  1. التهاب مفاصل

اختلالات مفصلی مانند آرتریت بخصوص روماتوئید باعث درد در استخوان لگن می شود.  بیماری آرتریت نوعی تورم و التهاب مفاصل می باشد که شامل بیشتر از 100 نوع بیماری می شود. علائم مشترک در این بیماری ها ملتهب شدن مفاصل می باشد . شایع ترین نوع آرتریت استئو آرتریت یا آرتروز می باشد که به نام سائیدگی مفاصل شناخته شده است . در بین دو استخوان که در کنار هم قرار گرفته و حرکت می کنند مفصل قرار دارد . این دو استخوان از طریق رباطهایی به هم متصل می شوند.  رباطها از دوطرف به استخوان متصل شده و باعث تثبیت آنها می شوند. بافتی لغزنده روی استخوان ها را پوشانده که باعث می شود استخوان ها در حین حرکت دچار اصطکاک نشوند و در نتیجه دچار سایش نشوند. زمانی که این غضروف دچار آسیب شود آرتریت مفصلی به وجود می آید.

علائم درد استخوان لگن

  • احساس درد در باسن هنگام راه رفتن ، ایستادن و نشستن
  • درد لگن که به صورت ناگهانی یا دائمی می باشد .
  • کاهش توانایی تحرک مفصل
  • درد و ناراحتی در زمانی که وزن بدن روی یک پا می باشد .
  • بی حس شدن در لگن
  • بی حسی و کرختی در لگن
  • احساس درد در زانو یا مچ پا
  • صدای تق تق در هنگام حرکت مفصل
  • سوزش و التهاب باسن ، پا ، کشاله ران و لگن